Nog even sparen

Ik wil wel eens van haarstijl veranderen. Van dreadlocks naar kort en fris (nooit pittig, daar ben ik allergisch voor) en in the olden days heb ik ook nog wel met kleuren gestoeid. Al voor de uitvinding van zeemeermin haar had ik roze en blauwe strepen in mijn haar.

Aan het begin van de lockdown had ik net een nette bob laten knippen (nieuwe baan, kuch) maar tussen lockdown één en twee vond ik het een slim idee om mijn haar in een asymmetrisch model te laten knippen. Da’s namelijk een kapsel wat best wel wat onderhoud behoeft. Kuch.

Het lukte mij om het nog een keer te laten knippen voordat we weer in lockdown gingen, en kappers door Mark met de lach tot persona non grata werden gepromoveerd. Tegen de tijd dat kappers weer deel uit mochten maken van de maatschappij was de korte kant van mijn haar dusdanig lang, dat ik van coupe kon veranderen.

Het werd mix van het jaren zeventig Franse kapsel en het jaren tachtig matje. Het kapsel waar ik op terugval wanneer ik even niet weet wat ik haartechnisch wil. Bovenop kort genoeg om regelmatig met mijn handen in het haar te zitten, in de nek lang genoeg om met een klem op te steken.

Maar ja. Ik heb deze coupe al twee knipbeurten dus het is de hoogste tijd voor een nieuwe look. Toen stuitte ik op de een video van Morgan Donner. Meestal gaan haar video’s over het maken van (historische) kleding maar soms komt er ook wat haarwerk voorbij. Haarwerk waar ik niets mee kan, want Mevrouw Donner heeft haar tot over haar billen.

Deze video bleek anders en ergens rond de 20 minuten (en rond 41:35 minuten) dacht ik, die coupe wil ik. Alleen heb ik geen krullen. Maar wijs geworden door diverse you tubers die met speldjes en vochtig haar hele mooie krullen weten te maken, ging ik gisteren na het wassen van mijn haar aan de slag. Het duurde even, maar toen zaten er 20 schuifspeldjes en twee klemmen in mijn haar.

Ondanks al die speldjes droogde het buiten in de zon best wel vlot, en twee uur later haalde ik de pinnekes los en zag tot mijn grote schrik dat ik ineens jaren 80 big hair had. Van die kleine, strakke permanent gevallen zal ik maar zeggen. Een beetje poedel-like. Kammen bleek geen zoden aan de dijk te zetten dus zat er niets anders op dan mijn hoofd nogmaals onder de kraan te houden.

Ondanks dat zit er nog een paar slagen in mijn die er normaal niet zitten. Ondertussen weet ik ook waardoor het komt. Het haar bovenop mijn hoofd is nog net iets te kort, waardoor ik niet de punten maar de hele krul vast moest pinnen … en dat is teveel van het goede. Ik moet nog even sparen dus.

Voor hen die nieuwsgierig zijn geworden, of voor hen die geïnteresseerd zijn in geschiedenis, plaats ik hieronder de betreffende video.

Herfststand

Vanmorgen om tien uur zag ik hoe de zon, die op de hoek van mijn balkon scheen, haar uiterste best deed mij naar buiten te lokken. Resistance is futile, om met the Borg te spreken, dus ik pakte mijn koffie en wandelde het balkon op. Het voelde als een tegenvaller want mijn loungebank stond nog volop in de schaduw en zou daar nog wel even blijven staan. Nu de zon steeds lager gaat staan, wel tot een uur of drie misschien vier. En het bankje en de stoel bij de tafel zitten niet slecht… voor even. Maar om daar nu lekker te gaan vegeteren. Nee.

Vaste lezers voelen het al aankomen. Het was de hoogste tijd om met de balkonmeubels te gaan slepen. Mijn eerste ingeving was beide situaties gewoon omdraaien. Tafel met stoel en bankje tegen de schutting, loungebank in de zonnige hoek van het balkon. Mijn rolmaat zei dat dat net ging. Gewapend met poetsmiddel (als ik dan toch elk meubelstuk vast moet pakken kan ik van een nood ook een deugd maken) en een doek ging ik aan het schuiven.

Mijn balkon is niet groot dus het was een karweitje van niets. Tevreden plofte ik met een kop koffie op de loungebank om van de zon te genieten. Alleen, waar ging ik mijn koffiekop neerzetten. Normaal gebruik ik de voet van de parasol als bijzettafeltje, maar die stond on de tafel tegen de schutting. Terwijl ik de diverse krukjes, al dan niet voorzien van plant, aan het overwegen was bedacht ik mij ineens dat deze hoek er ook van binnen uit een beetje leuk uit moet zien. En laten we wel wezen: loungebankje met hoes is geen porum.

Ik was nog aan het nadenken toen Zoon naar buiten kwam, niet eens verbaasd opkeek, en aan de tafel ging zitten. Het drong tot mij door dat het loungebankje ongeveer even hoog is als het bankje en de stoel die bij de tafel horen. Dus toen Zoon zijn hielen had gelicht schoof ik voor de tweede keer. De tafel staat nu naast het loungebankje. En die tafel is, net als voorheen, voorzien van some eye candy. Zit ik binnen heb ik een goed uitzicht, zit ik buiten heb ik voldoende ruimte voor koffiekopjes, e-readers, laptops en alles wat ik nog meer kwijt moet neer te zetten.

Laat de nazomer maar komen! Mijn balkon is er klaar voor.

Huishoudelijke mededeling: Ik merk dat ik momenteel niet elke dag zin heb om te schrijven, en vooruit werken is niet zo mijn ding. Ik heb daarom besloten om elke dag bloggen even los te laten (maar dat hadden jullie al gemerkt) en te pogen om in ieder geval om de dag iets het net op te slingeren, zonder mij daar schuldig over te voelen. Iets met hobby en het moet wel leuk blijven.

Blij geworden

Aansluitend aan een vijfdaagse / 44-urige werkweek stond een BBQ gepland. Aangezien ik de komende week ook vijf dagen mag werken, en op drie van die vijf dagen ook avondafspraken heb staan (mijn vrijwilligerswerk bij het FNV wordt eindelijk weer opgestart en ik ben twee jaar geleden zo dom geweest om toe te treden tot de kascommissie van de Vereniging van Eigenaren waardoor ik de ledenvergadering niet kan skippen) wist ik, dit weekend doe ik geen fluit.

Mijn planning voor vandaag: uitslapen, boodschappen doen en een was inzetten.

Jullie voelen het vast al aankomen. Ik was gewoon om zes uur wakker. Uiteindelijk viel ik nog even in slaap maar om kwart voor zeven zat ik aan de koffie. Een uurtje later had ik de mail gelezen, het budget bijgewerkt, de vergadering kascommissie en de ledenvergadering voorbereid. Wist ik met 90% zekerheid te stellen dat het FNV loopbaanspreekuur maandagavond door gebrek aan belangstelling niet doorgaat en had ik een medewerker van N3spresso aan het werk gezet.

Na een tweede kopje koffie verwisselde ik de vuilniszakken en maakte het balkon semi-winterklaar. Ik plukte één geel en twee ienieminie groene tomaatjes. Nam afscheid van de courgetteplant die bijna de hele tijd in bloei heeft gestaan met alleen alleen maar mannelijke bloemen dus zonder enig resultaat. Het siergras wat er nogal verdord uitzag is gesnoeid, de mini bonenstaakjes met twee schlemielige sperzieboontjes, de bieslook met serieus watergebrek en de hibiscus met een bladeren- en groei allergie zijn geruimd. De vuilniszak was zo zwaar dat ik blij was dat zoon zich er over ontfermde.

Nadat ik de was had ingezet ging ik de boodschappen doen. Bij het voorbijgaan van het schap met kruidnoten en chocoladefiguurtjes bleef ik even staan. Die kruidnoten kan ik op mijn buik schrijven; de figuurtjes chocolade eigenlijk ook altijd. Toch pakte ik een doosje uit het schap, keek naar de ingrediënten en ben blij geworden. Geen gluten.

Nu ben ik een beetje misselijk en is het eindelijk tijd om mij aan de planning voor vandaag te houden. Even helemaal niets doen en uitrusten. Fijn weekend allemaal!